portret nieznanego żołnierza - szkic Leo Prochownika
Kortau w czasie I wojny światowej
W czasie I wojny światowej Kortau stało się rezerwowym lazaretem wojennym. Armia rosyjska, która znalazła się na tych ziemiach oszczędziła cywilów i ominęła szpitale. Po wojnie dyrekotrzy zakładu w Kortau zmieniali się – następcą Stoltenhoffa został dr. Friedrich Lullies.
portret nieznanego żołnierza - szkic Leo Prochownika
Szkic Leo Prochownika wykonany w Kortau: „Ranny podczas wojny w szpitalnym łóżku”, styczeń 1917, zbiory Muzeum Żydowskiego w Berlinie Na zdjęciu: portret nieznanego żołnierza wykonany przez Leo Prochownika podczas pobytu w lazarecie w Kortau, zbiory Muzeum Żydowskiego w Berlinie


Kortau podczas I wojny światowej
Zakład Leczniczo-Opiekuńczy dla umysłowo chorych Kortau podczas I wojny światowej został przekształcony w rezerwowy lazaret wojenny – trafiali do niego ranni z frontu żołnierze. W 1917 trafił tam także walczący na froncie żydowski szkicownik i malarz Leo Prochownik (1875-1936) – wykonał kilka szkiców pacjentów oraz żołnierzy, z których przetrwały 3. Żołnierze rosyjscy, którzy wkroczyli w czasie I Wojny Światowej do Prus Wschodnich oszczędzili lazarety wojenne i cywili. Być może to będzie jedną z przyczyn zaskoczenia, jakie wywoła wejście Armii Czerwonej w 1945, która zachowa się zupełnie inaczej. Szkic Leo Prochownika wykonany w Kortau: „Ranny podczas wojny w szpitalnym łóżku”, styczeń 1917, zbiory Muzeum Żydowskiego w Berlinie
Na zdjęciu: Szkic Leo Prochownika wykonany w Kortau: „Ranny podczas wojny w szpitalnym łóżku”, styczeń 1917, zbiory Muzeum Żydowskiego w Berlinie.

Kolejni dyrektorzy
Następcą dyrektora Stoltenhoffa w 1917 został dr Friedrich Lullies, który w czasach swojego poprzednika był naczelnym lekarzem. Możemy więc domniemywać, że kontynuował politykę dyrektora Stoltenhoffa. Ponadto w latach 1901-1904 w Kortau pracował dr Stanisław Dekowski i tutaj nabył wiedzę kliniczną, dzięki której stał się pierwszym polskim dyrektorem zakładu w Świeciu, który funkcjonuje po dziś dzień. Od 1932 roku dyrektorem był dr Ortlieb, lecz na krótko, bo w 1933 zastąpił go dr Kurt Hauptmann (1883-1945), o którym będzie jeszcze mowa.

Bibliografia
Achremczyk, Stanisław (2012): Kortowo – od folwarku do uniwersyteckiego miasteczka, w: Mikrohistoria Kortowa. Konteksty – refleksje – narracje, red. Joanna Maria Garbula-Orzechowska. Olsztyn: Wydawnictwo Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego, 59-75.

Chłosta, Jan (2012): Trzy osobliwe tajemnice dawnego Kortowa, w: Mikrohistoria Kortowa. Konteksty – refleksje – narracje, red. Joanna Maria Garbula-Orzechowska. Olsztyn: Wydawnictwo Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego, 59-75.

Piechocki, Stanisław (2000): Olsztyn styczeń 1945: portret miasta. Olsztyn: Ośrodek Badań Naukowych im. Wojciecha Kętrzyńskiego.

Piechocki, Stanisław (2014): Czyściec zwany Kortau. Nieznana historia. wyd. 2. Olsztyn: Książnica Polska.

Zbiory Muzeum Żydowskiego w Berlinie – szkice Leo Prochownika

Czytaj dalej